Posted on Geef een reactie

Is gelukkig zijn natuurlijk?

Swami Dayananda

“Hoe tragisch ons leven misschien ook is, we kennen toch momenten dat we ons gelukkig voelen, ondanks het feit dat onze wensen nog niet in vervulling zijn gegaan. Ondanks de aanwezigheid van onze wensen, zijn we toch in staat een moment van geluk op te pikken. Dat is een gegeven. Een ander gegeven over onszelf is dat we ook ongelukkig zijn. Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn heeft te maken met ik. Zonder dat het zelf erbij betrokken is, bestaat ongelukkig zijn niet. ‘Ongelukkig zijn’ is geen object zoals een bloem waar wij als subject op afstand van staan. Hoewel ongelukkig zijn onze ervaring is, wordt het toch niet als een object beschouwd. Men zegt: ‘Ik ben ongelukkig.’[…] Als ongelukkig zijn te maken heeft met ik, hoe zit het dan met gelukkig zijn? Gelukkig zijn komt ook niet voor zonder dat ik erbij betrokken is. ‘Ik ben gelukkig.’ Geluk is ook geen object. Er bestaat geen afstand tussen de persoon en geluk. Als er wel een afstand zou zijn, dan zou je niet kunnen zeggen: ‘Ik ben gelukkig.’

Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn gaan over ik. Als ik in beide situaties centraal sta, wat is dan de waarheid? Misschien ben ik van nature ongelukkig en word ik op de een of andere manier af en toe gelukkig. Of misschien ben ik van nature gelukkig en word ik ongelukkig. Wat is de waarheid: gelukkig of ongelukkig zijn? Ze kunnen niet allebei tegelijkertijd op dezelfde plek aanwezig zijn. Dat weten we. […]

Gelukkig zijn, dat is wat ik wil. Daarom zou ik zeggen dat gelukkig zijn natuurlijk is. Ik ben het. Als gelukkig zijn onze aard is, hoe kunnen we daar dan uitraken? Hoe kan een gloeiende sintel uit zijn ‘heet zijn’ raken? Zolang er vuur is, is er hitte. Zolang ik er ben, zou ik gelukkig moeten zijn, als dat mijn natuur is. Hoe komt het dan, dat ik dat geluk kwijtraak?

Niet-herkenning is de enige oorzaak voor het ontkennen van mijn eigen aard. Zelfs als ik mijn aard ontken, het feit dat ik mijzelf ben kan ik niet verbergen. Als we op een bewolkte dag naar de lucht blijven kijken, zullen we op een gegeven moment, tussen twee wolkenformaties in, de zon zien. Dat is precies zoals we onszelf ervaren. Deze ervaring van gelukkig zijn, is er alleen als ik in staat ben om mijn ideeën over de wereld en mijzelf te onderbreken. Eventjes word ik een eenvoudig, onschuldig, bewust wezen, met waardering voor wat er voor me ligt. Dat is wat we geluk noemen.

Dat is een gelukkige ervaringsstaat; daar bestaat liefde. Dat is waar we echt van houden. We kunnen zelfs zeggen dat geluk liefde is. Of dat er wordt gehouden van het gelukkige zelf, dat op een bepaald moment heerst. Emotioneel gezien noemen we het liefde en dat is waarnaar we verlangen. Dit feit moeten we begrijpen en verwerken.”

Uit het boek ‘Liefde Ontdekken’ van Swami Dayananda

Posted on Geef een reactie

Fragment uit het boek ‘Inleiding tot Vedanta’

Je kent jezelf als ‘ik ben’

“Als we zeggen dat de mens onwetend is van zichzelf, wil dat niet zeggen dat hij helemaal zonder kennis over zichzelf is. Als je totaal onwetend van jezelf zou zijn, dan zou je geen vergissing over jezelf kunnen maken. Als je niet zou beschikken over een ontwikkelde geest die ‘ik ben’ kan beseffen, dan zou je jezelf ook niet kunnen beschouwen als een onvolmaakt wezen. Als je niet bekend bent met ‘ik ben’, dan kun je niet tot de conclusie ‘ik ben onvolmaakt’ komen. Als je je van een voorwerp niet bewust bent, maak je hierover ook geen vergissing. Als je echter van iets bewust bent, maar het niet herkent voor wat het is, dan kun je wel een vergissing maken.

‘Ik ben’ is je heel bekend. Je weet dat je nu hier bent. Je weet dat ‘ik ben’ bestaat. De vraag is: herken je precies dat ‘ik ben’ voor wat het werkelijk is? Als je het volmaakte wezen bent dat je zo graag wilt zijn, maar er niet in slaagt om dat feit te herkennen, dan zul je tot de conclusie komen dat je onvolmaakt bent. En dan zul je gaan proberen om volmaakt te worden. Natuurlijk is dat vergeefse moeite. Volmaaktheid kan niet verkregen worden door verandering of door actie. Volmaaktheid kan alleen verkregen worden door herkenning van het bestaande feit, dat voor jou ten gevolge van onwetendheid verborgen bleef.

Als iets een voor de hand liggend bestaand feit is, dat door onwetendheid niet wordt herkend, dan kunnen woorden directe kennis geven over dat feit. […]
Als volmaaktheid in feite jouw eigen aard is en wanneer een leraar de geschikte context voor de woorden creëert om hun betekenis over te brengen, dan zal de mededeling “dat zijt gij” (tat tvam asi), jij bent zelf dat volmaakte wezen dat je probeert te worden, directe kennis geven over jezelf als een volmaakt wezen.”

Lees verder in het boek ‘Inleiding tot Vedanta’.

Posted on

Opgewekt door het leven

De Bhagavad Gita biedt naast de visie van Vedanta, vele waardevolle inzichten voor wie innerlijk wil groeien. Innerlijke groei is niet alleen nodig om emotioneel volwassen te worden en een gelukkig leven te leiden, maar ook om de visie van Vedanta – ik ben het geheel – te begrijpen.

In hoofdstuk zeventien beschrijft Krishna disciplines voor je geest. Hij zegt:

manah-prasādah saumyatvam maunam ātma-vinigrahah |
bhāva-samśuddhirityetat tapo mānasam ucyate || 17.16||

‘Geestelijke opgewektheid, zichtbare opgewektheid, afwezigheid van praatzucht, beheersing van de geest en zuivere intentie, worden (samen) mentale discipline (tapas) genoemd.’

In deze blog wil ik het hebben over de eerste discipline: het verkrijgen en behouden van een opgewekte, blije geest. In de basis betekent dit een acceptatie van jezelf en van de situatie waarin je je bevindt. Het accepteren van je verleden is daarbij inbegrepen. Laten we kijken naar een aantal praktische principes die leiden tot acceptatie en blijheid. Voor deze tekst heb ik gebruikgemaakt van de prachtige ‘Bhagavad Gita Home Study Course’ van Swami Dayananda.

1. Leef van dag tot dag
Dit is een eenvoudig principe dat zorgt voor een opgewekte geest. Als je van dag tot dag leeft, leef je in overeenstemming met de werkelijkheid. Vandaag is werkelijk; morgen ben ik er misschien niet eens. Niet dat ik me daar zorgen over maak. Vandaag leef ik en wat er vandaag te doen is, dat doe ik gewoon. De toekomst kan voor zichzelf zorgen. Het leven wordt dan heel eenvoudig: je hoeft steeds maar één dag aan te kunnen. Je hele leven, steeds maar één dag. De zorgen van gisteren zijn weg. Wat gisteren gebeurde was gisteren. Het is niet vandaag. Als je gisteren een vergissing hebt gemaakt, prima. Je bent nu wijzer. Als je je er vandaag zorgen over maakt, dan verspil je vandaag met je zorgen maken over gisteren.

Het leven van een mier is een goed voorbeeld. De mier is heel druk bezig en heeft ook vrije tijd. Je ziet de mier dan even stilstaan en vervolgens opnieuw aan het werk gaan. De mier lijkt zich niet veel zorgen te maken, ook al leeft en werkt hij op een druk voetpad waar elke dag vele mensen lopen. De mier kan elk moment doodgaan, maar lijkt er niet bezorgd over. Hij blijft gewoon bezig. Als die mier kan overleven, en met hem vele miljoenen, daar midden op de stoep, dan zou het leven dat ik leid, in deze gigantisch grote wereld, ook zonder zorgen mogelijk moeten zijn. De toekomst zal voor zichzelf zorgen. Ik maak plannen voor de toekomst, maar ik leef van dag tot dag.

2. Leef in harmonie met je omgeving
Van dag tot dag leven betekent de dingen doen die er vandaag te doen zijn. Het gaat dan om handelingen die redelijkerwijs van je verwacht worden, gezien de rollen die je speelt in het leven; zoals vader/moeder, werkgever/werknemer, zoon/dochter, buurman/buurvrouw, etc. Als je doet wat nodig is in een gegeven situatie, ondanks dat het misschien niet je voorkeur heeft, dan ben je in harmonie met je omgeving en blijft je geest opgewekt, tevreden en vrij van conflict. Een zekere overgave naar wat er te doen is, waarbij je je voorkeur en afkeer opgeeft, zorgt voor een opgewekte geest.

3. Laat het leven vol verrassingen zitten
Er is ook een wet die zegt ‘wat staat te gebeuren, zal gebeuren’. Dit is een belangrijke schokdemper. Ik doe wat ik kan, maar ik heb niet alles voor het zeggen. Deze overgave aan de resultaten van handeling zorgt ervoor dat je opgewekt en tevreden kunt blijven, ook als het even tegenzit.

Sta even stil bij hoe je leven er nu uitziet. Had je ooit gedacht dat het er zo uit zou komen te zien? Gebeurtenissen ontvouwen zich. Je bevindt je ineens in een situatie die je van tevoren niet had kunnen bedenken. Je ontmoet een oude bekende en het klikt zo goed dat jullie besluiten samen een bedrijf op te richten. Alles gebeurt vanwege een onderliggend plan. Laat het plan zich ontvouwen. Jij leeft van dag tot dag. Je laat jezelf niet meeslepen als drijfhout; jij staat wel degelijk aan het roer, maar tegelijkertijd herken je dat er zich iets ontvouwt in je leven wat zijn eigen bedoeling heeft. Die bedoeling kun je ontdekken op het moment dat het plan zich ontvouwt.

Als je zou weten dat alles volgens jouw plan zal plaatsvinden, dan hoef je niet eens te leven. Stel je voor dat je alles zou weten wat er staat te gebeuren. Voor de rest van je leven weet je al wat je gaat eten als ontbijt, lunch en diner. Je volledige toekomst is tot in de details uitgestippeld en aan je bekendgemaakt. Dan is er niets meer aan! Er zijn dan geen verrassingen, geen onverwachte wendingen in je leven. Als je verrassingen wilt, maak dan plannen voor de toekomst, doe wat je te doen hebt en laat de uitkomst over aan de wetten die het ontvouwen van gebeurtenissen regelen. Een opgewekt mens is klaar voor verrassingen.

4. Gebruik de mantra ‘het is fijn om mezelf te zijn’
Wanneer bezorgdheid, zelfveroordeling of angst oprijst, kunnen we dit verwerken door de juiste houding naar onszelf aan te nemen. Dat zulke emoties oprijzen, daar kunnen we niets aandoen; dat gebeurt. Maar we hebben wel een keuze in hoe we ermee omgaan. Herinner jezelf er aan dat het fijn is om jezelf te zijn. Zeg tegen jezelf ‘Het is fijn om mezelf te zijn.’ Acceptatie van jezelf geeft ontspanning en tevredenheid. Als er gebieden zijn waarin het goed zou zijn om te veranderen, span je daar dan voor in. Maar je hoeft je niet te bewijzen aan anderen. Als iemand anders lelijk over me denkt, dan is dat zijn of haar probleem. Ik accepteer mezelf zoals ik ben. ‘Het is fijn om te zijn zoals ik ben.’ Gebruik een zin als deze als een soort mantra om dagelijks te herhalen.

Ik hoef niets te bewijzen, aan niemand niet, zelfs niet aan God. Als ik mezelf zou moeten bewijzen aan God, dan zou zijn acceptatie voorwaardelijk zijn. Dan wordt God een persoon zoals ieder ander. Als degene die voor je welzijn zorgt jou niet accepteert, wat is dat dan voor een zorg? Stel dat een verpleegster voor een patiënt zorgt, maar hem niet accepteert zoals hij is. Ze klaagt dat hij maar blijft krabben. Terwijl dat zijn probleem is en de reden dat ze voor hem zorgt! Ze kan tegen hem zeggen dat hij niet moet krabben, ze kan hem handschoenen aandoen of zijn nagels knippen, zodat hij geen nieuwe problemen voor zichzelf veroorzaakt. Maar ze zal hem moeten accepteren zoals hij is. Dat is wat zorg is. Acceptatie is uiteindelijk wat telt. Degene die werkelijk om je geven, hebben geen mening over je; ze nemen je gewoon zoals je bent. Als iemand je verkeerd begrijpt en veroordeelt, dan is dat zijn of haar probleem. Herinner je ‘het is fijn om mezelf te zijn’.

5. Vier je leven, elke dag!
Vier niet alleen je verjaardag, maar vier je leven elke dag. Wanneer je ’s ochtends opstaat, erken dan dat het fijn is om te leven. Neem je leven niet voor lief. Je hebt weer een dag erbij om te vieren! Als je onder de douche staat, kun je al beginnen met het plannen van hoe je vandaag wilt vieren. Je hoeft niet elke dag een taart te bakken, maar vier je leven met de dingen die je doet.  Alles wat je doet is een viering van jouw leven. ‘Ik leef vandaag. Het is fijn om te leven. Het is leuk om te doen wat ik doe.’ Dit is opgewektheid van geest.

Het resultaat: een heldere geest en een glimlach op je gezicht
Als je geest deze houding heeft, dan is er helderheid, opgewektheid. De mentale discipline (tapas) is dus om elke keer dat je ontevreden of bezorgd bent, tevredenheid en opgewektheid op te roepen. Die opgewektheid van geest brengt een glimlach op je gezicht. De mentale opgewektheid uit zich in een zichtbare opgewektheid, wat Krishna als tweede aspect van mentale discipline noemt. Deze opgewektheid is niet een gedragsverandering, maar een verandering die ontstaat door een bewust denkproces zoals hierboven beschreven. De Bhagavad Gita leert ons geleidelijk inzien dat we volledig acceptabel zijn.

Posted on

Het schoonhouden van je geest

De Waarde van WaardenDe Bhagavad Gita spreekt over verschillende waarden voor persoonlijke ontwikkeling. Een van de waarden is śaucam, reinheid. Het is vanzelfsprekend dat we ons lichaam schoonhouden, maar onze geest heeft ook een dagelijkse schoonmaakbeurt nodig om deze helder, liefdevol en opgewekt te houden.

Wat is aśaucam, onreinheid, van de geest? Swami Dayananda zegt in zijn boek ‘De Waarde van Waarden’: “Jaloezie, woede, haat, angst, zelfzuchtigheid, zelfveroordeling, schuld, bezitterigheid, trots, al deze reacties en het klimaat van wanhoop en wrok dat tegelijkertijd ontstaat.”

Net zoals je kleren elke dag een beetje stof verzamelen en je bureau rommel verzamelt, zo verzamelt je geest tijdens ontmoetingen met mensen en situaties dagelijks aśaucam. “Gekoppeld aan gevoelens van voorkeur en afkeer hechten er zich vlekken van afgunst vast, landen er sporen van ergernissen, verschijnen er strepen van bezitterigheid, en bovenal verspreidt er zich het fijne stof van zelfkritiek, schuld en zelfveroordeling.”

Tegenovergestelde gedachten denken
Als er geen dagelijkse reiniging is, uitwendig of inwendig, wordt de taak zwaarder door de ophoping van vuil. Om je geest schoon te houden, is het nodig alert te zijn op wat er zich in je geest afspeelt. Als je merkt dat er gedachten van afgunst, veroordeling of ergernis in je geest zijn ontstaan, dan kun je doelbewust het tegenovergestelde denken. Stel dat je je aan iemand stoort, ga dan na wat zijn of haar goede eigenschappen zijn en herhaal deze een paar keer voor jezelf.  Zo voorkom je dat de gevoelens van afkeer zich vastzetten in je geest als haat.

Swami Dayananda: “Wanneer ik in een ander doordring, zal ik liefde vinden. Ik ben in staat om lief te hebben. Gemanifesteerd of niet, iedereen bezit de kwaliteiten die een mens tot een heilige maken: medeleven, barmhartigheid, liefde, argeloosheid. Zoek doelbewust naar die dingen in een ander mens, die wijzen op zijn of haar menselijkheid en heiligheid. Die zijn in ieder mens te vinden.

Als je je aandacht richt op de sporen van heiligheid in een ander mens, worden alle andere dingen die je in hem of haar waargenomen hebt eenvoudigweg toegeschreven aan fouten, vergissingen, gewoontes, verkeerd denken, verkeerde omgeving, verkeerde opvoeding. Kijk achter de daden om de mens met zijn heilige eigenschappen te zien, want dat zijn de aangeboren menselijke eigenschappen. Heilige eigenschappen zijn de eigenschappen van het zelf, de eigenschappen die waarlijk de menselijke natuur vormen. Negatieve eigenschappen zijn incidenteel: ze komen en gaan.”

Afkeuring of veroordeling van jezelf kan net zo min gerechtvaardigd worden als het afkeuren van anderen. Heb daarom begrip voor je beperkingen, de omstandigheden waarin je bent opgegroeid en je huidige omstandigheden. Zie dat je in staat bent om lief te hebben en eigenschappen bezit zoals vriendelijkheid, medeleven en behulpzaamheid. Weiger om jezelf te veroordelen, en denk op hetzelfde moment doelbewust niet-zelfafkeurende gedachten.  Zo hou je je geest schoon en opgewekt.

Posted on

Er bestaat geen mislukking

“Iedereen is begrensd in kennis en begrensd in kracht en kunde. Daarom is iedereen eigenlijk een geboren mislukking. We kunnen er niet eens zeker van zijn dat we veilig de overkant van de straat bereiken. Tijdens het oversteken kunnen we omver worden gereden door een vrachtauto of een motorriksja. We denken altijd dat een ander een ongeluk krijgt, maar het kan ook ons overkomen. Deze onzekerheid, die voortkomt uit de beperkingen in kennis en kracht, betreft alle inspanningen in ons leven. Er is een gerede kans dat je na een bepaalde inspanning niet krijgt wat je wilt, gewoon omdat je kennis en kunde begrensd zijn.
[…]
Zo gezien is iedereen een geboren verliezer. Maar tezelfdertijd: kijk eens naar jezelf. Je bent een succesvol mens. Je schijnt erg veel geluk te hebben, want je was in staat om je mond te openen wanneer je dat wilde. Je eet allerlei dingen en je overleeft het nog steeds. Hetgeen betekent dat God je goed gezind is. Al die jaren heb ook ik gelopen, gesproken, gegeten, verteerd. De hygiënische omstandigheden in India in aanmerking nemend is het een wonder dat ik nog leef! Elke dag is meegenomen. Ik applaudisseer als ik ’s morgens wakker word. Weer een dag erbij! Iedere dag is een gelukkige dag, omdat er geen reden is waarom ik ’s morgens wakker zou worden. Dat applaudisseren is volwassenheid. Ik leef van dag tot dag. Met dat applaus is er een erkenning voor iets dat het verschil uitmaakt tussen succes en mislukking. Ik vind mijzelf altijd succesvol. Niemand is een mislukking. Als je uitademt, waar is dan de garantie dat de adem weer terugkomt? Het hart klopt: lub, dub, lub, dub… Er is een overgang tussen de lub en de dub, en alle geluk is in deze overgang binnengestroomd. Ik zie overal en altijd geluk. Dit is waar we de psychologie voorbijstreven. Ik ben een volwassen persoon als ik erken dat ik, met al mijn beperkingen in macht en kennis, toch heel succesvol ben geweest. En dat er een factor is die onderscheid maakt tussen succes en mislukking. Ik ben een volwassen persoon als ik dat erken. Als iemand deze factor erkent, noemen we hem of haar een godsdienstig persoon. Als deze factor voor iemand werkelijkheid geworden is, noemen we hem of haar een spiritueel verlicht mens. Beiden zijn volwassen. Er zijn niveaus in volwassenheid. Er gaat niets boven volwassenheid.”

Bron: ‘Emotioneel Volwassen‘ – Swami Dayananda

Posted on

Een meditatie voor innerlijke vrijheid

Als we willen dat iemand in onze omgeving verandert, is dat meestal niet omdat we de ander willen helpen. Vrijwel altijd is het omdat we vrij willen zijn van het storende gedrag van de ander. We denken (onbewust): als hij/zij verandert, dan ben ik vrij. Dan kan ik weer ontspannen en tevreden zijn. Maar iemand proberen te veranderen, levert alleen maar frustratie op, want we kunnen een ander niet veranderen. Hoe kunnen we dan toch vrij zijn? Door de ander te aanvaarden. In onderstaande meditatie legt Swami Dayananda uit wat deze aanvaarding inhoudt.

Je kunt de tekst een paar keer lezen en vervolgens de tijd nemen om de mensen uit je directe omgeving één voor één voor de geest te halen en ze de vrijheid te geven om te zijn wat ze (in jouw ogen) zijn.

Wat is aanvaarding?
“Wanneer ik iets aanvaard, wat doe ik dan? Is het alleen maar een zin, ‘Ik aanvaard’? Louter een zin houdt nog geen aanvaarding in. Soms aanvaard ik iets zonder het te benoemen.

Aanvaarding impliceert een bepaalde houding van mijn kant. Wanneer ik iets aanvaard, geef ik het de vrijheid om te zijn wat het is. Ik wil niet dat het ding anders is dan wat het is.

Aanvaarding houdt in: vrijheid verlenen aan het te aanvaarden object om te zijn wat het is. In het geven van die vrijheid eis ik niet dat het object anders is dan wat het is. Alleen het woord, aanvaarding, zonder de implicaties ervan te begrijpen, helpt niet.

Ik aanvaard een kind zoals het kind is. Ik aanvaard een boom. Ik aanvaard de zon, de maan. Ik aanvaard een vogel, zijn kleur, zijn gedrag. Ik aanvaard een chemisch product zoals het is. Ik aanvaard suiker zoals het is. Ik aanvaard vergif zoals het is. Aanvaarding houdt niet in dat ik het moet gebruiken. In aanvaarding is er objectiviteit. Ik laat dingen zijn zoals ze zijn.

Mijn verleden aanvaarden
Als het echter gaat om mijn verleden, laat ik het niet zijn zoals het is. Ik aanvaard het niet, omdat het verleden mij pijn heeft gebracht. Als gevolg van mijn hulpeloosheid stelde ik mezelf bloot aan pijn, aan leed. Daarom is het pijnlijke verleden voor mij niet aanvaardbaar. Kan ik mijzelf ertoe brengen om het verleden te aanvaarden? Als ik mezelf ertoe breng het verleden te dragen, ben ik dan in staat om dezelfde persoon te zijn die ik ben wanneer ik de lucht aanvaard?

Hoe aanvaard ik de lucht? Wat voor gemoedstoestand heb ik wanneer ik naar de lucht kijk? Ik wil niet dat de lucht anders is dan hij is. Diezelfde gemoedstoestand pas ik toe op mijn vader en moeder – of ze nu nog in leven zijn of niet. Op dezelfde manier aanvaard ik mijn vrienden, mijn familie, mijn baas, mijn grootouders, mijn kinderen, mijn levenspartner. Ik aanvaard ieder van hen persoonlijk, omdat ik ze de vrijheid geef om te zijn wat ze zijn. Ik verwijt het de lucht niet of zij wel of niet blauw is.

Met deze houding richt ik me op diegenen met wie mijn leven is toebedeeld. Ze zijn allemaal verschillende personages in het drama van mijn leven. Ik bevrijd mezelf van het bekritiseren van ieder van hen. Ik verwijt niemand iets, noch verwijt ik mezelf iets.”

Bron: ‘Morning Meditation Prayers’, Swami Dayananda

Posted on

Karmayoga: handelen in harmonie met je omgeving

liefdeWat is karmayoga? Karmayoga is je handelingen omzetten in een middel voor innerlijke groei.  Eén aspect van karmayoga is het zorgvuldig omgaan met je keuzevrijheid. Je laat je niet leiden door je voorkeuren en afkeren, maar kiest voor gepaste handelingen die in harmonie zijn met je omgeving.

We spelen in het leven een heleboel rollen: die van dochter/zoon, partner, ouder, vriend/vriendin, werknemer/werkgever, buurvrouw/buurman, etc. In al deze rollen wordt er wat anders van jou verwacht. In relatie tot je kind gedraag je je anders dan in relatie tot je werkgever. Elke rol heeft zijn eigen script. Als ik doe wat nodig is in een gegeven situatie, of ik het nu wel of niet leuk vind om te doen, dan ben ik in harmonie met mijn omgeving.

In harmonie leven
Wat betekent het om in harmonie te leven? Ik wil leven, gelukkig leven. Andere wezens willen dat ook. Dit gegeven is de basis voor dharma, een universeel normenstelsel dat we allemaal ervaren. Ik weet dat anderen ook geen pijn willen lijden. Geen mens wil graag gekwetst, bedrogen of bestolen worden. We willen allemaal dat anderen sympathiek en behulpzaam zijn en rekening met ons houden.

Deze universele normen zijn de leidraad om te bepalen of ik iets wel of niet zou moeten doen. Dharma volgen wil kortweg zeggen dat ik mijn omgeving behandel zoals ik zelf graag behandeld zou willen worden. Als ik tegen de natuurlijke orde inga, zal ik mijn omgeving of mezelf tekortdoen. Enkele simpele voorbeelden van doen wat nodig is: mijn werk goed uitvoeren, een luisterend oor bieden aan de buurvrouw, met de hond wandelen en gezond eten.

What’s in it for me?
Het is heel verleidelijk om te doen wat ik leuk vind en niet te doen wat ik niet leuk vind. Maar als ik een ander of mezelf daarmee benadeel is het resultaat dat ik met een conflict in mijn geest blijf zitten. Ik wist namelijk wat juist was om te doen, maar ik deed het niet. Op termijn creëert dit gedrag een innerlijke gespletenheid en daalt mijn eigenwaarde. Ontspannen genieten van eenvoudige dingen in het leven is er dan niet meer bij.

Natuurlijk is er sprake van enige opoffering als ik mijn voorkeur opzij schuif en dharma volg, maar het is de inspanning meer dan waard. Waarom? Als ik dharma volg ben ik bij mezelf. En wat is er meer wenselijk? Mijn handelingen zijn niet mechanisch, maar doelbewust en ik leer van vergissingen. Ik voel me tevreden en succesvol omdat ik dharma vooropstel en mijn voorkeuren en afkeren opzij kan schuiven wanneer dat nodig is.

Hoe meer het me lukt om dharma te volgen, hoe meer ik kan ontspannen. Ik voel me steeds vaker op mijn gemak met mezelf. De vele voorkeuren en afkeren die ik zo lang gekoesterd heb, verliezen hun macht over mij en mijn geest wordt kalm en contemplatief. Universele waarden, zoals niet-kwetsen en behulpzaamheid, worden natuurlijk voor me. Op alle niveaus blijk ik verbonden te zijn met de wereld. Dit is de perfecte voorbereiding voor het begrijpen van de visie van Advaita Vedanta: ik ben het geheel.

Een uitgebreide uitleg van karmayoga vind je in het boek ‘Emotioneel Volwassen’ van Swami Dayananda.

Posted on

Wat is innerlijke groei?

Innerlijk groeien is hetzelfde als emotioneel volwassen worden. Fysiek volwassen worden we allemaal vanzelf, maar voor emotionele of innerlijke groei moet je zelf het initiatief nemen. Je wordt het niet vanzelf. Als je emotioneel volwassen bent, ben je in staat om je voorkeuren en afkeren opzij te zetten en te doen wat nodig is in een situatie, zonder je balans en tevredenheid te verliezen. Ook ben je in staat onplezierige feiten in je leven te aanvaarden.

Objectiviteit
Iemand die innerlijk gegroeid is leeft in het hier en nu. Dat wil zeggen, in de objectieve wereld die iedereen waarneemt en niet in een eigen wereld geprojecteerd door angsten, verdriet, etc. Je hebt respect en compassie voor jezelf en voor alle levende wezens. Je bent van nature geneigd om anderen waar nodig te helpen en om te delen wat je hebt.

Waarden 
In de Bhagavad Gita vinden we dit soort beschrijvingen terug. Bijvoorbeeld in hoofdstuk 13 geeft Krishna prachtige waarden waar we ons hele leven aan kunnen blijven werken:

amānitvam adambhitvam ahimsā ksāntir ārjavam
ācāryopāsanam śaucam sthairyam ātmavinigrahah (Bhagavad Gita XIII:7)

amānitvam – afwezigheid van trots, adambhitvam – afwezigheid van pretentie, ahimsā – niet-kwetsen, ksāntih – aanpassing, ārjavam – oprechtheid, ācāryopāsanam – bij het onderwijs/ de leraar blijven, śaucam – zuiverheid, sthairyam – standvastigheid, ātmavinigrahah – zelfbeheersing.

Een diepgaande uitleg van deze en andere waarden vind je in het boek De Waarde van Waarden van Swami Dayananda.