Posted on Geef een reactie

Is gelukkig zijn natuurlijk?

Swami Dayananda

“Hoe tragisch ons leven misschien ook is, we kennen toch momenten dat we ons gelukkig voelen, ondanks het feit dat onze wensen nog niet in vervulling zijn gegaan. Ondanks de aanwezigheid van onze wensen, zijn we toch in staat een moment van geluk op te pikken. Dat is een gegeven. Een ander gegeven over onszelf is dat we ook ongelukkig zijn. Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn heeft te maken met ik. Zonder dat het zelf erbij betrokken is, bestaat ongelukkig zijn niet. ‘Ongelukkig zijn’ is geen object zoals een bloem waar wij als subject op afstand van staan. Hoewel ongelukkig zijn onze ervaring is, wordt het toch niet als een object beschouwd. Men zegt: ‘Ik ben ongelukkig.’[…] Als ongelukkig zijn te maken heeft met ik, hoe zit het dan met gelukkig zijn? Gelukkig zijn komt ook niet voor zonder dat ik erbij betrokken is. ‘Ik ben gelukkig.’ Geluk is ook geen object. Er bestaat geen afstand tussen de persoon en geluk. Als er wel een afstand zou zijn, dan zou je niet kunnen zeggen: ‘Ik ben gelukkig.’

Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn gaan over ik. Als ik in beide situaties centraal sta, wat is dan de waarheid? Misschien ben ik van nature ongelukkig en word ik op de een of andere manier af en toe gelukkig. Of misschien ben ik van nature gelukkig en word ik ongelukkig. Wat is de waarheid: gelukkig of ongelukkig zijn? Ze kunnen niet allebei tegelijkertijd op dezelfde plek aanwezig zijn. Dat weten we. […]

Gelukkig zijn, dat is wat ik wil. Daarom zou ik zeggen dat gelukkig zijn natuurlijk is. Ik ben het. Als gelukkig zijn onze aard is, hoe kunnen we daar dan uitraken? Hoe kan een gloeiende sintel uit zijn ‘heet zijn’ raken? Zolang er vuur is, is er hitte. Zolang ik er ben, zou ik gelukkig moeten zijn, als dat mijn natuur is. Hoe komt het dan, dat ik dat geluk kwijtraak?

Niet-herkenning is de enige oorzaak voor het ontkennen van mijn eigen aard. Zelfs als ik mijn aard ontken, het feit dat ik mijzelf ben kan ik niet verbergen. Als we op een bewolkte dag naar de lucht blijven kijken, zullen we op een gegeven moment, tussen twee wolkenformaties in, de zon zien. Dat is precies zoals we onszelf ervaren. Deze ervaring van gelukkig zijn, is er alleen als ik in staat ben om mijn ideeën over de wereld en mijzelf te onderbreken. Eventjes word ik een eenvoudig, onschuldig, bewust wezen, met waardering voor wat er voor me ligt. Dat is wat we geluk noemen.

Dat is een gelukkige ervaringsstaat; daar bestaat liefde. Dat is waar we echt van houden. We kunnen zelfs zeggen dat geluk liefde is. Of dat er wordt gehouden van het gelukkige zelf, dat op een bepaald moment heerst. Emotioneel gezien noemen we het liefde en dat is waarnaar we verlangen. Dit feit moeten we begrijpen en verwerken.”

Uit het boek ‘Liefde Ontdekken’ van Swami Dayananda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *