Posted on Geef een reactie

Is gelukkig zijn natuurlijk?

Swami Dayananda

“Hoe tragisch ons leven misschien ook is, we kennen toch momenten dat we ons gelukkig voelen, ondanks het feit dat onze wensen nog niet in vervulling zijn gegaan. Ondanks de aanwezigheid van onze wensen, zijn we toch in staat een moment van geluk op te pikken. Dat is een gegeven. Een ander gegeven over onszelf is dat we ook ongelukkig zijn. Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn heeft te maken met ik. Zonder dat het zelf erbij betrokken is, bestaat ongelukkig zijn niet. ‘Ongelukkig zijn’ is geen object zoals een bloem waar wij als subject op afstand van staan. Hoewel ongelukkig zijn onze ervaring is, wordt het toch niet als een object beschouwd. Men zegt: ‘Ik ben ongelukkig.’[…] Als ongelukkig zijn te maken heeft met ik, hoe zit het dan met gelukkig zijn? Gelukkig zijn komt ook niet voor zonder dat ik erbij betrokken is. ‘Ik ben gelukkig.’ Geluk is ook geen object. Er bestaat geen afstand tussen de persoon en geluk. Als er wel een afstand zou zijn, dan zou je niet kunnen zeggen: ‘Ik ben gelukkig.’

Zowel gelukkig zijn als ongelukkig zijn gaan over ik. Als ik in beide situaties centraal sta, wat is dan de waarheid? Misschien ben ik van nature ongelukkig en word ik op de een of andere manier af en toe gelukkig. Of misschien ben ik van nature gelukkig en word ik ongelukkig. Wat is de waarheid: gelukkig of ongelukkig zijn? Ze kunnen niet allebei tegelijkertijd op dezelfde plek aanwezig zijn. Dat weten we. […]

Gelukkig zijn, dat is wat ik wil. Daarom zou ik zeggen dat gelukkig zijn natuurlijk is. Ik ben het. Als gelukkig zijn onze aard is, hoe kunnen we daar dan uitraken? Hoe kan een gloeiende sintel uit zijn ‘heet zijn’ raken? Zolang er vuur is, is er hitte. Zolang ik er ben, zou ik gelukkig moeten zijn, als dat mijn natuur is. Hoe komt het dan, dat ik dat geluk kwijtraak?

Niet-herkenning is de enige oorzaak voor het ontkennen van mijn eigen aard. Zelfs als ik mijn aard ontken, het feit dat ik mijzelf ben kan ik niet verbergen. Als we op een bewolkte dag naar de lucht blijven kijken, zullen we op een gegeven moment, tussen twee wolkenformaties in, de zon zien. Dat is precies zoals we onszelf ervaren. Deze ervaring van gelukkig zijn, is er alleen als ik in staat ben om mijn ideeën over de wereld en mijzelf te onderbreken. Eventjes word ik een eenvoudig, onschuldig, bewust wezen, met waardering voor wat er voor me ligt. Dat is wat we geluk noemen.

Dat is een gelukkige ervaringsstaat; daar bestaat liefde. Dat is waar we echt van houden. We kunnen zelfs zeggen dat geluk liefde is. Of dat er wordt gehouden van het gelukkige zelf, dat op een bepaald moment heerst. Emotioneel gezien noemen we het liefde en dat is waarnaar we verlangen. Dit feit moeten we begrijpen en verwerken.”

Uit het boek ‘Liefde Ontdekken’ van Swami Dayananda

Posted on Geef een reactie

Fragment uit het boek ‘Inleiding tot Vedanta’

Je kent jezelf als ‘ik ben’

“Als we zeggen dat de mens onwetend is van zichzelf, wil dat niet zeggen dat hij helemaal zonder kennis over zichzelf is. Als je totaal onwetend van jezelf zou zijn, dan zou je geen vergissing over jezelf kunnen maken. Als je niet zou beschikken over een ontwikkelde geest die ‘ik ben’ kan beseffen, dan zou je jezelf ook niet kunnen beschouwen als een onvolmaakt wezen. Als je niet bekend bent met ‘ik ben’, dan kun je niet tot de conclusie ‘ik ben onvolmaakt’ komen. Als je je van een voorwerp niet bewust bent, maak je hierover ook geen vergissing. Als je echter van iets bewust bent, maar het niet herkent voor wat het is, dan kun je wel een vergissing maken.

‘Ik ben’ is je heel bekend. Je weet dat je nu hier bent. Je weet dat ‘ik ben’ bestaat. De vraag is: herken je precies dat ‘ik ben’ voor wat het werkelijk is? Als je het volmaakte wezen bent dat je zo graag wilt zijn, maar er niet in slaagt om dat feit te herkennen, dan zul je tot de conclusie komen dat je onvolmaakt bent. En dan zul je gaan proberen om volmaakt te worden. Natuurlijk is dat vergeefse moeite. Volmaaktheid kan niet verkregen worden door verandering of door actie. Volmaaktheid kan alleen verkregen worden door herkenning van het bestaande feit, dat voor jou ten gevolge van onwetendheid verborgen bleef.

Als iets een voor de hand liggend bestaand feit is, dat door onwetendheid niet wordt herkend, dan kunnen woorden directe kennis geven over dat feit. […]
Als volmaaktheid in feite jouw eigen aard is en wanneer een leraar de geschikte context voor de woorden creëert om hun betekenis over te brengen, dan zal de mededeling “dat zijt gij” (tat tvam asi), jij bent zelf dat volmaakte wezen dat je probeert te worden, directe kennis geven over jezelf als een volmaakt wezen.”

Lees verder in het boek ‘Inleiding tot Vedanta’.

Posted on Geef een reactie

Fragment uit het boek ‘Liefde Ontdekken’

Liefde is je natuur – een fragment uit het boek ‘Liefde Ontdekken’

“Hoe we liefde ontvangen is afhankelijk van onze perceptie. Vandaag zien we het op deze manier, morgen zien we het anders. Iemand zegt:

‘Ik geloof niet dat je echt van me houdt. Ik denk dat je alleen medelijden met me hebt. Ik hoef je medelijden niet. Ik kan best voor mezelf zorgen. Ik wil alleen liefde, niets anders.’

‘Wie zegt dat je geen liefde krijgt? Je krijgt wel liefde.’

‘Niet waar. Je hebt alleen medelijden.’

‘Hoe weet je dat ik medelijden heb?’

‘Omdat ik dat weet. Je hebt alleen maar medelijden. Je houdt niet van me.’

Dit is het alles-of-niets-probleem dat niets met de ander te maken heeft. Het is een innerlijk probleem; het is het kind. Zelfs als er liefde is, zul je de hele emotie vervormen. Het is een ongeloof in je eigen zelf dat je liefde waard bent. Daardoor zie je de dingen verkeerd. Maar als we proberen om liefdevol te zijn door rekening te houden met een ander, door te geven en te delen, dan zullen we de liefdevolle persoon ontdekken. Dat is zeker. Het is de waarheid.

Wanneer we liefde ontvangen, moeten we ons daarvan bewust zijn en zien dat we die liefdevolle persoon zijn die dan tevoorschijn komt. Wanneer we liefde verspreiden, wanneer we iets liefs doen; dan is dat de liefdevolle persoon.

‘Swamiji, ik kan wel iets liefs doen, maar dat is allemaal mechanisch. Ik ben niet echt liefdevol.’ Als je ermee doorgaat, zal liefde verschijnen. Liefde zal werkelijk worden, want het is je aard. Je wilt jezelf zijn, dat is alles. Als een suikerklontje zoet wil worden, wat moet het dan doen? Het moet weten dat het zoet is. Het hoeft niets te doen. Jij bent liefdevol! En die liefdevolle persoon zal naar buiten komen als je liefde geeft, als je daadwerkelijk iets liefs doet. Zo ontdekken we liefde.”

Neem hier een kijkje in het boek Liefde Ontdekken – in het licht van Advaita Vedanta, Swami Dayananda

Posted on

Het schoonhouden van je geest

De Waarde van WaardenDe Bhagavad Gita spreekt over verschillende waarden voor persoonlijke ontwikkeling. Een van de waarden is śaucam, reinheid. Het is vanzelfsprekend dat we ons lichaam schoonhouden, maar onze geest heeft ook een dagelijkse schoonmaakbeurt nodig om deze helder, liefdevol en opgewekt te houden.

Wat is aśaucam, onreinheid, van de geest? Swami Dayananda zegt in zijn boek ‘De Waarde van Waarden’: “Jaloezie, woede, haat, angst, zelfzuchtigheid, zelfveroordeling, schuld, bezitterigheid, trots, al deze reacties en het klimaat van wanhoop en wrok dat tegelijkertijd ontstaat.”

Net zoals je kleren elke dag een beetje stof verzamelen en je bureau rommel verzamelt, zo verzamelt je geest tijdens ontmoetingen met mensen en situaties dagelijks aśaucam. “Gekoppeld aan gevoelens van voorkeur en afkeer hechten er zich vlekken van afgunst vast, landen er sporen van ergernissen, verschijnen er strepen van bezitterigheid, en bovenal verspreidt er zich het fijne stof van zelfkritiek, schuld en zelfveroordeling.”

Tegenovergestelde gedachten denken
Als er geen dagelijkse reiniging is, uitwendig of inwendig, wordt de taak zwaarder door de ophoping van vuil. Om je geest schoon te houden, is het nodig alert te zijn op wat er zich in je geest afspeelt. Als je merkt dat er gedachten van afgunst, veroordeling of ergernis in je geest zijn ontstaan, dan kun je doelbewust het tegenovergestelde denken. Stel dat je je aan iemand stoort, ga dan na wat zijn of haar goede eigenschappen zijn en herhaal deze een paar keer voor jezelf.  Zo voorkom je dat de gevoelens van afkeer zich vastzetten in je geest als haat.

Swami Dayananda: “Wanneer ik in een ander doordring, zal ik liefde vinden. Ik ben in staat om lief te hebben. Gemanifesteerd of niet, iedereen bezit de kwaliteiten die een mens tot een heilige maken: medeleven, barmhartigheid, liefde, argeloosheid. Zoek doelbewust naar die dingen in een ander mens, die wijzen op zijn of haar menselijkheid en heiligheid. Die zijn in ieder mens te vinden.

Als je je aandacht richt op de sporen van heiligheid in een ander mens, worden alle andere dingen die je in hem of haar waargenomen hebt eenvoudigweg toegeschreven aan fouten, vergissingen, gewoontes, verkeerd denken, verkeerde omgeving, verkeerde opvoeding. Kijk achter de daden om de mens met zijn heilige eigenschappen te zien, want dat zijn de aangeboren menselijke eigenschappen. Heilige eigenschappen zijn de eigenschappen van het zelf, de eigenschappen die waarlijk de menselijke natuur vormen. Negatieve eigenschappen zijn incidenteel: ze komen en gaan.”

Afkeuring of veroordeling van jezelf kan net zo min gerechtvaardigd worden als het afkeuren van anderen. Heb daarom begrip voor je beperkingen, de omstandigheden waarin je bent opgegroeid en je huidige omstandigheden. Zie dat je in staat bent om lief te hebben en eigenschappen bezit zoals vriendelijkheid, medeleven en behulpzaamheid. Weiger om jezelf te veroordelen, en denk op hetzelfde moment doelbewust niet-zelfafkeurende gedachten.  Zo hou je je geest schoon en opgewekt.

Posted on

Er bestaat geen mislukking

“Iedereen is begrensd in kennis en begrensd in kracht en kunde. Daarom is iedereen eigenlijk een geboren mislukking. We kunnen er niet eens zeker van zijn dat we veilig de overkant van de straat bereiken. Tijdens het oversteken kunnen we omver worden gereden door een vrachtauto of een motorriksja. We denken altijd dat een ander een ongeluk krijgt, maar het kan ook ons overkomen. Deze onzekerheid, die voortkomt uit de beperkingen in kennis en kracht, betreft alle inspanningen in ons leven. Er is een gerede kans dat je na een bepaalde inspanning niet krijgt wat je wilt, gewoon omdat je kennis en kunde begrensd zijn.
[…]
Zo gezien is iedereen een geboren verliezer. Maar tezelfdertijd: kijk eens naar jezelf. Je bent een succesvol mens. Je schijnt erg veel geluk te hebben, want je was in staat om je mond te openen wanneer je dat wilde. Je eet allerlei dingen en je overleeft het nog steeds. Hetgeen betekent dat God je goed gezind is. Al die jaren heb ook ik gelopen, gesproken, gegeten, verteerd. De hygiënische omstandigheden in India in aanmerking nemend is het een wonder dat ik nog leef! Elke dag is meegenomen. Ik applaudisseer als ik ’s morgens wakker word. Weer een dag erbij! Iedere dag is een gelukkige dag, omdat er geen reden is waarom ik ’s morgens wakker zou worden. Dat applaudisseren is volwassenheid. Ik leef van dag tot dag. Met dat applaus is er een erkenning voor iets dat het verschil uitmaakt tussen succes en mislukking. Ik vind mijzelf altijd succesvol. Niemand is een mislukking. Als je uitademt, waar is dan de garantie dat de adem weer terugkomt? Het hart klopt: lub, dub, lub, dub… Er is een overgang tussen de lub en de dub, en alle geluk is in deze overgang binnengestroomd. Ik zie overal en altijd geluk. Dit is waar we de psychologie voorbijstreven. Ik ben een volwassen persoon als ik erken dat ik, met al mijn beperkingen in macht en kennis, toch heel succesvol ben geweest. En dat er een factor is die onderscheid maakt tussen succes en mislukking. Ik ben een volwassen persoon als ik dat erken. Als iemand deze factor erkent, noemen we hem of haar een godsdienstig persoon. Als deze factor voor iemand werkelijkheid geworden is, noemen we hem of haar een spiritueel verlicht mens. Beiden zijn volwassen. Er zijn niveaus in volwassenheid. Er gaat niets boven volwassenheid.”

Bron: ‘Emotioneel Volwassen‘ – Swami Dayananda

Posted on

Een andere kijk op geluk

ZonWe zoeken het allemaal, elke dag weer: geluk. We ondernemen voortdurend activiteiten om gelukkig(er) te worden. Maar wat is geluk eigenlijk? En is het wel iets om te bereiken? Vedanta biedt hier een unieke kijk op.

Laten we eens onderzoeken wat er gebeurt als je gelukkig bent. Je luistert bijvoorbeeld naar mooie muziek en je geest gaat er helemaal in op. Je wilt niet dat de muziek waar je naar luistert anders is dan het is, of dat je zelf anders bent dan je bent. Jij en de muziek vormen één geheel. Er is geen scheidslijn in je bewustzijn tussen jou en de muziek. Je ervaart volheid, onbegrensdheid, geluk.

Wanneer er een verlangen in je opkomt, dat de muziek iets zachter zou moeten zijn bijvoorbeeld, dan ervaar je jezelf weer als een beperkt, ontevreden individu. Je hebt het idee ‘ik ben de zoeker en dit is het gezochte’ of ‘ik wil dat dit anders is’ en dit creëert een denkbeeldige scheidslijn tussen jou en de muziek.

Het lijkt alsof de muziek je even gelukkig maakte. Vedanta zegt: geluk ben je zelf. Het is niet de muziek die je gelukkig maakt. Het is niet die leuke post op Facebook of je nieuwe auto. De gewenste situatie zorgt er alleen voor dat je je zorgen, verlangens en overtuigingen over jezelf even vergeet. En dan zie je je eigen volheid.

Zodra de wolken voorbij getrokken zijn, zien we de zon. Zo ook zien we ons zelf als de geest alle verlangens, overtuigingen en problemen even loslaat. Als er dan opnieuw wolken langsdrijven, dan zien we de zon niet meer. Maar de zon is nog steeds aanwezig en onaangetast door de wolken. Zorgen en verlangens komen en gaan. Maar geluk gaat niet.

De wereld doet niets af aan jouw volheid
De wereld lijkt ons geluk soms in de weg te zitten. Maar je kunt niet zeggen dat de wereld er niet was in een moment van geluk. De wereld was wel degelijk aanwezig. Je luistert naar mooie muziek, je bent gelukkig. De wereld is er, jij bent er, je geest is er, je oren zijn er. Maar wat is er niet? De zoeker, de ontevreden zoekende jij, die op zoek is naar een gelukservaring.

Geluk gaat nergens heen, net zoals de zon er altijd is, is jouw volheid er ook altijd. De wolken lijken de zon te verbergen, want opnieuw komt er een behoefte op. Waarom eigenlijk, als ik zelf het geluk ben dat ik zoek? Omdat je de waarheid niet kent. Je gaat af op ervaringen. Je weet niet dat je altijd vol en compleet bent. Dat de ervaring van geluk jezelf is.

Je ervaart jezelf altijd
Als je zelf geluk, volheid bent, dan heb je geen nieuwe of andere ervaring nodig. Je kunt jezelf namelijk niet niet ervaren. Wat we nodig hebben is kennis van de ervaring. Dit is wat Vedanta biedt. Je zult moeten weten, herkennen: dit ben ik. Deze volheid ben ik. Het is een volheid die de hele wereld  kan onderbrengen, zonder aangetast te worden. Volheid blijft altijd bestaan. Ook als er wolken voorbij drijven of als wolken zich opstapelen. Vedanta is een onderwijstraditie waarin deze kennis systematisch wordt ontvouwd.

In de Bhagavad Gita vraagt Arjuna op een gegeven moment om een beschrijving van iemand met deze kennis. Krishna antwoordt:

prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha manogatān
ātmanyevātmanā tuṣṭaḥ sthitaprajñastadocyate

‘Iemand die gelukkig is met zichzelf, door zichzelf, geeft alle verlangens die in de geest opkomen op, oh Arjuna, zo iemand wordt een persoon met standvastige kennis genoemd.’ Bhagavad Gita (II:55)

Alle verlangens om iets te gaan doen om gelukkig te worden vallen van je af, als je begrijpt dat je geluk bent. Normaal gesproken proberen we onszelf te vergeten door bijvoorbeeld televisie te kijken, maar degene die weet dat geluk haar/zijn ware natuur is, verblijft graag met zichzelf. Want de visie is: aan mij ontbreekt niets.

Posted on

Wat is de Bhagavad Gita?

bhagavad-gitaDe Bhagavad Gita is een duizenden jaren oud geschrift dat onderdeel uitmaakt van het grote epos de Mahabharata. ‘Bhagavad Gita’ betekent ‘Lied van God’ en bestaat uit zevenhonderd verzen verdeeld over achttien hoofdstukken. 

De Bhagavad Gita heeft de status van heilig geschrift omdat haar boodschap voor iedereen, in elke tijdsperiode, op elke plaats in de wereld relevant is. Dit komt omdat de Gita over fundamentele onderwerpen gaat, zoals: wat is de oorzaak van menselijk lijden, wat is de wereld en wie ben ik in werkelijkheid?

De Bhagavad Gita geeft op relatief toegankelijke wijze de essentie van de upanishads weer. De auteur Veda Vyasa presenteert de kennis van de upanishads in de vorm van een dialoog tussen Arjuna, een prins en machtige krijger, en Krishna, de leraar.

Het conflict van Arjuna
Het verhaal is als volgt. Een ruzie tussen koninklijke neven is uitgelopen op een oorlog. Arjuna staat midden op het slagveld, met zijn strijdwagen en Krishna als zijn wagenmenner, klaar om te vechten voor het behoud van dharma (harmonie) in het koninkrijk. Maar zodra hij zijn familie, leraren en vrienden voor zich ziet en beseft dat hij ze zal moeten doden om de oorlog te winnen, raakt hij hevig in conflict met zichzelf.

Aan de ene kant heeft Arjuna als krijger de plicht om te vechten en dharma in zijn rijk te handhaven, aan de andere kant voelt hij een grote liefde voor de mensen die hij voor zich ziet staan. Hij weet niet meer wat juist is om te doen.

Krishna onderwijst innerlijke groei en zelfkennis
Arjuna zakt in elkaar van verdriet. Hij is niet in staat om te vechten en vraagt Krishna om hulp. Krishna zegt: je hebt geen reden voor verdriet, want het zelf is onverwoestbaar –

‘Wapens kunnen het (zelf) niet klieven; vuur kan het niet verbranden; water kan het niet bevochtigen; zelfs de wind kan het niet verdrogen. Het (zelf) kan niet worden gekliefd, verbrand, bevochtigd of verdroogd. Het (zelf) is voorbij tijd, allesdoordringend, onbeweeglijk en onveranderlijk.’ (verzen 2.23 en 2.24)

Krishna leert Arjuna om te gaan met zijn emoties, om emotioneel volwassen te zijn in deze bijzonder moeilijke situatie. Ook onderwijst hij Arjuna universele waarden, karmayoga, devotie, juiste voeding en meditatie.

De Bhagavad Gita biedt ons de kennis om een gezond leven te leiden, zowel fysiek als mentaal, en heeft een visie op de werkelijkheid van de wereld en jezelf. De Gita zegt: wat je in werkelijkheid bent is volmaakt. Je bent het geheel.

Aan het einde van de Bhagavad Gita is Arjuna al zijn twijfels kwijt, is zijn geest weer helder, en weet hij wat juist is om te doen.

Wil je meer lezen over de Bhagavad Gita? Het boek ‘De essentie van de Bhagavad Gita’ van Swami Dayananda geeft een helder en diepgaand begrip van dit prachtige geschrift.

Posted on

Op zoek naar een gelukservaring

De mens als ‘experience hunter’ is altijd op zoek naar manieren om een plezierige ervaring op te doen. Soms zijn onze wensen klein en simpel (een kopje thee) en soms vergt het vervullen ervan iets meer inspanning (een berg beklimmen), maar altijd is het doel: een goed gevoel. Maar gaat zo’n ervaring mij ooit blijvende voldoening geven?

Traditionele Advaita Vedanta is hier helder over: elke ervaring is niets anders dan een tijdelijke toestand van de geest. Ervaringen komen en gaan en kunnen geen blijvend geluk opleveren. Vedanta is niet tegen het hebben van gelukzalige ervaringen, maar wil je laten begrijpen dat je zelf het geluk bent dat je zoekt. Vedanta onderzoekt de werkelijkheid van ervaringen en stelt dat jij dat bent. Jij bent onveranderlijk bewustzijn, de inhoud van alle ervaringen. Je bent de zoeker en het gezochte.

Stel dat je naar mooie muziek luistert en je gelukkig voelt. Of je moet ergens oprecht om lachen. In dat moment van geluk zijn al je ideeën over jezelf, waaronder de overtuiging ‘Ik ben een nietig, beperkt wezen’, onderbroken. Je accepteert de hele wereld, de maatschappij, zelfs je eigen lichaam en voelt je even vol en compleet. Het is een ervaring die natuurlijk voor je is, omdat je volheid bent.

Je ervaart het zelf altijd
Vedanta stelt dat je het geheel bent, onbegrensd, vrij van elke beperking. Om dit te ontdekken heb je geen nieuwe ervaring van jezelf nodig, want: wat je ook ervaart, het is het zelf. Voel je verdriet, pijn, onzekerheid? Het is het zelf. Voel je geluk, volheid, liefde? Het is het zelf. Bewustzijn, de natuur van het zelf, is onveranderlijk aanwezig en ondersteunt elke toestand van de geest zoals water elke golf ondersteunt.

Je bent nooit verwijderd van jezelf, geen moment. Er is dus nooit sprake van een gebrek aan ervaring van het zelf. Het is een gebrek aan kennis. We weten niet dat we het geheel zijn. We denken ons hele leven juist dat we klein en beperkt zijn. Deze verkeerde overtuiging over jezelf gaat alleen weg door kennis, want alleen kennis is tegenovergesteld aan onwetendheid. Geen enkele ervaring, hoe mooi of gelukzalig ook, zal je vertellen wat je bent. De waarde van een ervaring hangt helemaal van jouw interpretatie af, wat weer afhankelijk is van jouw kennis. Maar als de kennis van Vedanta helder is, onthult elke ervaring eenheid, advaita; je ware natuur.

Posted on

De visie van Vedanta: je bent volmaakt

‘Niemand is perfect’, zei mijn moeder wel eens tegen me als ik me onzeker voelde. Ze zei het om me gerust te stellen, maar het hielp niet. Zonder te weten waar ik precies naar op zoek was, probeerde ik van alles te vergaren, bereiken en veranderen om me beter te voelen over mezelf. Zelfacceptatie en het gevoel ‘niet perfect te zijn’ gaan nu eenmaal niet samen. Advaita Vedanta behandelt dit probleem en geeft de oplossing.

Ik wil ‘iemand’ zijn, omdat ik geconcludeerd heb dat ik besta binnen de begrenzingen van mijn lichaam, geest en zintuigen en dat ik anders ben dan al het andere in de wereld. Dit maakt mij tot een onvolmaakt, onzeker en nietig individu. Ik wil mezelf accepteren, maar ik kan mezelf niet accepteren als een onbelangrijke sterveling. Het resultaat is dat ik ontevreden door het leven ga.

Ik wil anders zijn
Deze ontevredenheid uit zich in specifieke wensen, afhankelijk van je karakter, opvoeding, omgeving, etc., maar het verlangen om anders te zijn is een universeel fenomeen. De ene keer uit het zich in de simpele wens voor een nieuw kapsel of bankstel, de andere keer in de wens voor een groter huis, een beter betaalde baan of een andere partner. Deze zoektocht gaat altijd maar door, zonder resultaat. Ik heb altijd wensen. Het lijkt alsof al mijn inspanningen zinloos zijn, want ik zie geen enkele verandering in mezelf ondanks alles wat ik bereikt heb. Ik wilde iemand worden en in die iemand die ik geworden ben zie ik niet een persoon die het gemaakt heeft in het leven. Ik zie nog steeds een persoon die anders wil worden. En ik zal een punt bereiken waarop ik niets meer kan verbeteren, omdat ik dan te oud ben om nog iets te presteren.

Wanneer je deze ongelukkige situatie bij jezelf herkent en het probleem permanent wilt oplossen, dan wordt de zoektocht een spirituele zoektocht. De vraag is nu of ik wel kan veranderen. Als ik in essentie een onvolmaakt persoon ben, dan kan ik het probleem met geen mogelijkheid oplossen. Maar ik ben wel voortdurend bezig om het probleem op te lossen.

Je bent wat je zoekt
In de visie van Vedanta ben jij zelf de zekerheid die je zoekt in geld, bezittingen, macht en aanzien. Jij bent het geluk dat je zoekt in de verschillende vormen van plezier en genot. Geluk betekent hier de volheid die tegenovergesteld is aan het gevoel van gebrek. Je wilt een compleet mens zijn, een geheel, omdat dat precies is wat je bent. Vedanta zegt dat jij de waarheid bent van alles dat bestaat. Dit is geen mystieke bewering, het wordt methodisch ontvouwd door middel van een zeer verfijnde onderwijsmethode.

Als je deze zelfkennis hebt, dan kun je tegen iemand die onzeker is zeggen: ‘Iedereen is perfect.’ In plaats van ‘Niemand is perfect’. Niet als een geruststellende opmerking, maar als aansporing om op onderzoek uit te gaan en te begrijpen dat wat ik wezenlijk ben volmaakt is.

Posted on

De Veda’s, Upanishads en Bhagavad Gita

De oorspronkelijke geschriften uit de Indiase Vedische traditie worden de Veda’s genoemd. Het woord ‘Veda’ is afgeleid van de Sanskriet-stam ‘vid’, wat ‘weten’ betekent. De Veda’s zijn een zeer omvangrijke bundel kennis en bestaan uit twee gedeelten. Het eerste (en grootste) gedeelte, karmakānda genoemd, gaat over allerlei handelingen, rituelen en meditaties. Het tweede (kleinere) gedeelte wordt Vedanta of jñānakānda genoemd. In dit gedeelte vinden we de upanishads die zelfkennis geven.

Upanishads
De upanishads vormen het laatste gedeelte van de Veda’s, ook wel Vedanta genoemd. Deze Sanskrietteksten, in de vorm van dialogen tussen leraren en leerlingen, behandelen de grote levensvragen: wie ben ik? Wat is de wereld? Wat is God? Ze zijn samen met de Bhagavad Gita en de Brahmasutras de drie pijlers van de onderwijstraditie van Advaita Vedanta. Er staan vele upanishads in de Veda’s. Tien ervan hebben bekendheid verkregen doordat Adi Shankara ze heeft toegelicht in zijn commentaren.

Bhagavad Gita
De Essentie van de Bhagavad GitaDe Bhagavad Gita is een dialoog tussen Krishna en de krijger Arjuna. Het is een onderdeel van het grote epos Mahabharata, en geeft de essentie van de upanishads op een toegankelijke wijze weer. De Gita wordt de status van upanishad toegeschreven, omdat het geschrift zelfkennis als onderwerp heeft. Daarnaast geeft de Gita waardevolle details over karmayoga en hoe je in harmonie kunt leven met je omgeving.